Ο Ελληνικός Τύπος στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1948

Παραμονές έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου και με την ευκαιρία θα ήταν χρήσιμο να δούμε, πως ο Ελληνικός Τύπος, 64 χρόνια νωρίτερα, στην αντίστοιχη διοργάνωση του 1948 στη βρετανική πρωτεύουσα, προσέγγιζε το γεγονός.

Η εφημερίδα «Ελευθερία», με επιστολή της στις 26 Ιουλίου 1948 προς την τότε διοίκηση της Κολυμβητικής Ομοσπονδίας (τότε ΕΚΟΦ, νυν ΚΟΕ), ανακοίνωνε τον τρόπο κάλυψης των Αγώνων, με συνδυασμό συνεργασίας με το Πρακτορείο ΡΩΥΤΕΡ, του απεσταλμένου της στο Λονδίνο, του εκεί ανταποκριτή της και του ειδικού εν Ελλάδι συνεργάτη της...

Αναφέρει η επιστολή:

«Φίλε Κύριε,

Η «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» πιστεύει στον αθλητισμόν ως μίαν από τις βασικές προϋποθέσεις της εξελίξεως και αναπτύξεως της ανθρωπότητος.

Η προϋπόθεση αυτή για μια καλύτερη δημιουργία στις σημερινές συνθήκες της Ελλάδος αποτελεί απαραίτητη ανάγκη στη προσπάθεια της αναπλάσεως της νεολαίας μας.

Με την αντίληψιν αυτή η «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» ως μέρος τη τετάρτης του Κράτους λειτουργίας και ως εκπρόσωπος της κοινής γνώμης εθεώρησε και θεωρεί υποχρέωσιν της να συμβάλη μέσα στον κύκλο του προορισμού της και της δράσεως της με όσο μπορεί περισσότερες δυνάμεις για την ενίσχυση και ανάπτυξη της αθλητικής ιδέας.

Συνεπής προς την συναίσθησιν της υποχρεώσεως αυτής η «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» με την ευκαιρίαν των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου επεδίωξε και κατώρθωσε να εξασφαλίση προς εξυπηρέτησιν των Ελλήνων φιλάθλων την απόλυτη ενημερότητα με τις παραμικρότερες λεπτομέρειες και με αρτία κριτική παρακολούθηση της τιτανομαχίας του Λονδίνου.

Συνεβλήθη με το διεθνούς κύρους Πρακτορείον Ειδήσεων ΡΩΥΤΕΡ δια την αποκλειστικήν στην Ελλάδα παροχή όλων των ειδήσεων από τους αγώνας. Η συμφωνία δε αυτή έχει ιδιαίτερη αξία, διότι το Πρακτορείον ΡΩΥΤΕΡ με τη φιλοδοξία να παρουσιάση τελεία και πλήρη μετάδοση των ειδήσεων, οργάνωσε ολόκληρο δίκτυο ώστε η μετάδοση των αγώνων να γίνεται κατά την διάρκειαν της τελέσεως των και μέσα από το στίβο με χρησιμοποίηση των τελευταίων τηλετυπικών μηχανημάτων. Κατ’ αυτόν τον τρόπον η «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» θα έχη ανά πάσαν στιγμήν και αμέσως και τις παραμικρότερες λεπτομέρειες κάθε αγωνίσματος, ώστε να είναι εις θέσιν να δώση στον κοινόν την τελειοτέραν, λεπτομερεστέραν και ενημερωτέραν περιγραφήν.

Επί πλέον απέστειλεν ήδη εις το Λονδίνον ως έκτακτον απεσταλμένο της τον τακτικόν επί των αθλητικών συντάκτην της κ.Δ. Καπλάνογλου, ο οποίος εν συνεργασία μετά του εν Λονδίνω μονίμου ανταποκριτού της «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ» κ. Γ. Ανδρουλιδάκη θα επιμεληθή παραλλήλως προς τα μεταδόσεις του ΡΩΥΤΕΡ την αποστολήν  πάσης ειδήσεως ενδιαφερούσης ειδικώτερον τον Ελληνικόν Αθλητισμόν.

Δια την ολοκλήρωσιν όμως της αναληφθείσης προσπαθείας και τελείαν παρακολούθησιν του μεγάλου αθλητικού γεγονότος του Λονδίνου η «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» επέτυχε και την συνεργασίαν του ανεγνωρισμένου ως ειδικωτέρου επί των αθλητικών ζητημάτων διακεκριμένου φιλάθλου κ. Γεωργίου Τρυπάνη, ο οποίος επιμελούμενος της όλης εργασίας θα παρέχη εις τους αναγνώστας την επιστημονικήν ανάλυσιν και την κριτικήν των αγώνων.

Τα ανωτέρω ενομίσαμεν ότι έπρεπε να σας ανακοινώσουμεν ιδιαιτέρως έχοντες την αντίληψιν ότι επιβάλλεται πάσα ενίσχυσις εκείνων οι οποίοι επί ζημία των ατομικών των ασχολιών έταξαν εαυτούς πρωταθλητάς εις τον αγώνα της αναπτύξεως και επικρατήσεως και εις την Ελλάδα του Αθλητικού Ιδεώδους».

Οποιαδήποτε ομοιότητα με το 2012, είναι απλή σύμπτωση …

Η κολυμβήθρα του Σιλωάμ, η νέα ΕΔΑ και τα μαργαριτάρια των εκλογών

Οι εκλογές της 17^ης Ιούνη πέρασαν στην ιστορία, ο κυρίαρχος λαός «μίλησε» και η χώρα ετοιμάζεται να υποδεχτεί τη νέα της κυβέρνηση, με οποιονδήποτε μανδύα. Εθνικής σωτηρίας, Εθνικής συνευθύνης  …

Προσεγγίζοντας τα αποτελέσματα της κρίσης των συμπολιτών μας, έχουμε και λέμε:

*Η πρωτιά της Νέας Δημοκρατίας του Αντώνη Σαμαρά, έφερε τη ρηχή εντολή στον νικητή των εκλογών και εκ των πεισμόνων να οδηγηθούν έτσι τα πράγματα, εδώ και καιρό, αλλά ταυτόχρονα ήταν και η κολυμβήθρα του Σιλωάμ για το κόμμα εκείνο που τρία χρόνια νωρίτερα έριξε το σκαρί στα βράχια και την κοπάνησε …

*Ο δεύτερος της κούρσας ΣΥΡΙΖΑ, ασφαλώς έχει να λέει – και οι παλιότεροι να θυμούνται – για το έπος της ΕΔΑ το 1958, αλλά πλέον ως νέος πόλος του νέου δικομματισμού, οφείλει να πείσει και το εσωτερικό του πως, τώρα που ο λαός τους έκλεισε το μάτι, η αφετηρία για την εξουσία είναι διαφορετική …

*Ο τρίτος του νέου πολιτικού συστήματος, το ΠΑΣΟΚ, επιβεβαίωσε για δεύτερη φορά ότι, ο θυμός και η οργή καλά κρατούν, μαζί με την διαπίστωση πως το οικοδόμημα μπάζει από παντού. Θέλει δουλειά και αυτοκριτική σκληρή, για να ξαναπιαστεί το νήμα που έφυγε για άλλες πολιτείες …

*Οι Ανεξάρτητοι  Έλληνες, έγιναν  μια καλή δεξαμενή του Εθνικού Μετώπου της δεξιάς που έφυγε για να γυρίσει … συνεσταλμένη, κατά τα πρότυπα άλλωστε του ΛΑΟΣ του οποίου και  αντιγράφει τα πρώτα του βήματα …

*Τα παλικάρια του «Εγέρθητω», απέδειξαν ότι όντως κάτι σαθρό υπάρχει στο βασίλειο της ελληνικής Δανιμαρκίας, για να επιβραβεύονται με τέτοιο τρόπο από τάχα μου «αγανακτισμένους» ψηφοφόρους. Το αυγό του φιδιού, έσπασε και ποτίζει την κοινωνία μας …

*Η ΔΗΜΑΡ του μειλίχιου Φώτη Κουβέλη, κάνει το σταυρό της που πέρασε άβρεχτη την δοκιμασία και έβαλε πλώρη για να γίνει ένα από τα σημεία αναφοράς της νέας Κεντροαριστεράς, όταν δεν αποφασίσει να ενταχτεί στο σύστημα και εκείνη, φορώντας τα καλά της …

*Οι ορθόδοξοι του Περισσού πλήρωσαν το τίμημα της ιδεολογικής τους καθαρότητας και των αγκυλώσεων που δεν κατάφεραν – ή δεν ήθελαν – να προσπεράσουν …

*Τζήμεροι και Λαϊκορθόδοξοι του Καρατζαφέρη, σύντομα θα δούνε και τους υπόλοιπους να (ξανα)μπαίνουν στο μαντρί τους …

*Η αποχή αυξημένη, κοντά στα 38%, απόδειξη πως ο καναπές, ο φραπές και η παραλία, ήταν ισχυρότερα κίνητρα από το ντέρμπι «Μνημόνιο – Αντιμνημόνιο»…

ΥΓ: Σερφάροντας στα επίσημα αποτελέσματα των εκλογών, ανακαλύπτεις μαργαριτάρια. Τα ποσοστά, για παράδειγμα, του ΣΥΡΙΖΑ στις «λαϊκές» γειτονιές της Κηφισιάς (19,54%), της Νέας Ερυθραίας (26,19%), της  Φιλοθέης – Ψυχικού (15,86%), του Παπάγου – Χολαργού (23,13%) και της Βουλιαγμένης (26,96%).

Αλλά και του διψήφιου ποσοστού (10,87%) των … χρυσών αυγών στο προπύργιο της ελληνικής συντήρησης (Λακωνία), σε αντιδιαστολή με το 8,62% στην μαρτυρική και εργατομάνα Καισαριανή όπου ήταν επίσης 4^ο κόμμα και το μόλις 2,59% στο Λασίθι, που κράτησε ψηλά το δημοκρατικό φρόνημα  …

Οι Ιρλανδοί, το δημοψήφισμα και η Ψωροκώσταινα …

Η Ιρλανδία αποφάσισε, με ποσοστό περί το 60%, να κάνει αποδεκτή την δική της δανειακή σύμβαση που έχει υπογράψει η χώρα με τους δικούς της … τροϊκανούς.

Καλώς ή κακώς, το γεγονός αφορά μόνον τους Ιρλανδούς και κανέναν άλλο, που θα προστρέξει να αποφανθεί περί του σωστού ή λάθους της απόφασης των πολιτών της χώρας αυτής.

Η απόφαση βέβαια της Ιρλανδίας, να απευθυνθεί στους πολίτες της για ένα θέμα που άπτεται βασικών παραμέτρων της κοινωνικής και οικονομικής ζωής τους, από κανέναν και πολύ περισσότερο από εγχώριες πολιτικές δυνάμεις και την … φράου Μέρκελ, δεν χαρακτηρίστηκε ως «επικίνδυνη» για τη χώρα και την Ευρωζώνη …

Οκτώ μήνες πίσω, σ’ αυτή την έρμη τη χώρα που ζούμε, ένας άλλος Πρωθυπουργός, τόλμησε να φέρει στο προσκήνιο ανάλογο ζήτημα, για μια άλλη δανειακή σύμβαση που είχε συμφωνηθεί το διήμερο 26 και 27 Οκτώβρη στις Βρυξέλλες, τη γνωστή αργότερα και ως Μνημόνιο 2.

Ήταν τότε που και οι … πέτρες είχαν ξεσηκωθεί, με αποκορύφωμα τα όσα τραγελαφικά έγιναν στη Θεσσαλονίκη και τον γιορτασμό του «Όχι».

Η Δεξιά αντίθετη, προφανώς γιατί με την άμεση δημοκρατία έχει κάποια προβληματάκια από το παρελθόν …

Οι «Δούρειοι Ίπποι» εντός του κυβερνώντος τότε κόμματος, αντίθετοι. Προφανώς γιατί άλλες οι βουλές των κυρίων τους …

Η Αριστερά, αντίθετη κι αυτή. Προφανώς γιατί υπήρχε κενό … μνήμης με το πότε ακριβώς πρέπει να απευθυνόμαστε στο Λαό για το Λαό …

Αντίθετοι και οι Μερκοζί, της Ενωμένης τάχα μου Ευρώπης, που έκαναν … ντα τον Έλληνα Πρωθυπουργό στις Κάννες και ξεφτιλίστηκε η Ψωροκώσταινα …

Εν τέλει, αυτοί που τότε δήλωναν άρνηση, από διαφορετικές αφετηρίες ο καθένας τους, άλλος υπόσχεται «επαναδιαπραγμάτευση», άλλος «αναδιαπραγμάτευση» κι άλλος ιδιότυπη «καταγγελία» του Μνημονίου, που τελικά υπέγραψε αυτή η χώρα.

Με αυτά και με αυτά, εδώ και περίπου ένα τρίμηνο, πάμε και ερχόμαστε με τις λαϊκές ετυμηγορίες που εξελίσσονται μια στις 6 Μάη, η άλλη στις 17 Ιούνη και η επόμενη ωσονούπω …

ΥΓ: Ασφαλώς κι αυτού του είδους η δανειακή σύμβαση δεν μπορεί να σταθεί ούτε μια μέρα επί πλέον στις πλάτες του ελληνικού λαού που γογγύζει.

Αλλά όποιος ισχυρίζεται ότι η ανατροπή του είναι μόνον θέμα δικό μας, απλώς παραπλανά αυτόν ταλαιπωρημένο λαό μας.

Οι εκλογές του θυμού και η επόμενη μέρα …

Οι πλέον ενδιαφέρουσες – και όχι κρίσιμες όπως κατά κόρον μας έλεγαν – εκλογές, της μεταπολίτευσης, αποτελούν παρελθόν, μα τα συμπεράσματα τους είναι εδώ παρόντα και καθοριστικά για τον τρόπο με τον οποίο ο καθένας από εμάς τους πολίτες, συλλαμβάνει τα μηνύματα τους.

Σ’ αυτές λοιπόν τις εκλογές, όπως συμβαίνει και με όλες άλλωστε, υπάρχουν νικητές και ηττημένοι.

Στους πρώτους συγκαταλέγονται ασφαλώς ο ΣΥΡΙΖΑ που είδε τα ποσοστά του να τετραπλασιάζονται – σε σχέση με το 2009 – και να φτάνουν στο 16,78% ποσοστό που το φέρνει στην 2^η θέση, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες που στην παρθενική τους εμφάνιση έφτασαν στο 10,60%, η Δημοκρατική Αριστερά η οποία επίσης στην πρώτη εμφάνιση μπήκε στη Βουλή με αξιοπρεπές ποσοστό (6,11%) και φυσικά η Χρυσή Αυγή με το εμφατικό 6,97% …

Δηλαδή, σ’ αυτή τη χώρα όπου ανθεί φαιδρά πορτοκαλέα εκτός των άλλων, σχεδόν 350.000 συμπολίτες μας βρέθηκαν να ρίχνουν στην κάλπη το ψηφοδέλτιο των νοσταλγών του Ναζισμού που πριν δυόμιση χρόνια ήταν στο 0,19%!

Τόποι θυσίας και όχι ο … Άγιος Παντελεήμονας της Αχαρνών, όπως τα Καλάβρυτα, το Δίστομο και η Κάνδανος, έγιναν το καθαρτήριο του αλόγιστου θυμού των συμπατριωτών μας… Εγέρθητι …

Στους ηττημένους, ασφαλώς το ΠΑΣΟΚ που καταβαραθρώθηκε και έφτασε από το 44% του 2009 στο ποσοστό εκκίνησης της θριαμβευτικής του πορείας από το 1974 και μετά (13,2%), η Νέα Δημοκρατία που αν και αξιωματική αντιπολίτευση πέρασε κάτω από τον πήχη και κατρακύλησε στο 18,85% και φυσικά το ΛΑΟΣ που έμεινε εκτός Βουλής (2,90%), χωρίς να σημαίνει ότι εκεί στον Περισσό μπορούν να χαίρονται για το βήμα σημειωτόν του ΚΚΕ (8,48%).

Ο εκλογικός νόμος – έκτρωμα του Παυλόπουλου με το μπόνους των 50 εδρών στο πρώτο κόμμα, συνέχεια του πρωτογενούς τερατουργήματος Σκανδαλίδη που πρόβλεπε 10 έδρες λιγότερες, διαμόρφωσε ένα αλλόκοτο πεδίο εκπροσώπησης στη νέα Βουλή.

Βάσει αυτού, το πρώτο κόμμα που δεν άγγιξε καν το 20%, βρέθηκε με … 108 έδρες και περισσότερες έδρες στο Λεκανοπέδιο Αττικής από το ΣΥΡΙΖΑ που ήταν πρώτος και στις 5 επί μέρους περιφέρειες, ενώ σε άλλες εκλογικές περιφέρειες βρέθηκε με περισσότερες έδρες από αυτές που του αναλογούσαν έστω και αν ήταν 4^ο ή και 5^ο στη σειρά…

Και αν δεχτούμε την αναγκαιότητα σχηματισμού κυβέρνησης από ένα κόμμα που ξεπερνά για παράδειγμα το 40% του εκλογικού σώματος, δεν μπορεί να συμβαίνει το ίδιο στην περίπτωση που το ποσοστό του βρίσκεται κάτω και από το 1/5 των εγκύρων ψηφοδελτίων …

Το παράδοξο του εκλογικού συστήματος γίνεται ακόμη εξωφρενικότερο από το γεγονός και μόνον ότι στην περίπτωση μας, των εκλογών της 6^ης Μαίου, το ποσοστό (19.03%) των κομμάτων που έμειναν μακριά από το όριο του 3% που έδινε είσοδο στη Βουλή, είναι κατά τι μεγαλύτερο από εκείνο του πρώτου κόμματος!

Στα αξιοσημείωτα και η αύξηση της αποχής κατά σχεδόν 5 μονάδες (34,90% συνολικά) στις εκλογές που υποτίθεται έκριναν πολλά για τη χώρα και το μέλλον της.

Από εκεί και πέρα υπάρχουν και τα πολιτικά συμπεράσματα.

Η αυτοδυναμία του Σαμαρά και η αυτοδύναμη Ελλάδα του Βενιζέλου πήγαν περίπατο στα τάρταρα, αλλά – ω του θαύματος – ακόμη δεν έχουν κλονιστεί τα θεμέλια των πολιτικών σχηματισμών που εξακολουθούν να ηγούνται…

Η κυβερνώσα Αριστερά του εκ των νικητών των εκλογών Αλέξη Τσίπρα, μαθηματικά δεν βγαίνει όχι μόνον λόγω του εκλογικού νόμου, αλλά επειδή και η ίδια μεταξύ της δεν έχει αποφασίσει τι ακριβώς θέλει και επιδιώκει.

Επί πλέον, ο συγκεχυμένος λόγος που υπήρξε και εξακολουθεί και μετεκλογικά να υπάρχει μεταξύ «Μνημονιακών» και «Αντιμνημονιακών», σε αντιδιαστολή με τα κοινώς και παγίως κρατούντα της πολιτικής επιστήμης περί των πόλων της Αριστεράς και Δεξιάς με την απόχρωση του Κέντρου ενδιάμεσα, μπερδεύει τα πράγματα.

Στο δια ταύτα, όντως η 7^η Μαϊου βρίσκει τα πολιτικά μας πράγματα με νέα δεδομένα.

Έστω και παράδοξα, η Νέα Δημοκρατία του σχεδόν 19% είναι το πρώτο κόμμα που οφείλει να επιλέξει αν θα μετάσχει σε κυβερνητικό σχήμα ή θα οδηγήσει – και με δική της ευθύνη - τη χώρα σε νέες εκλογές, κάτι που πλέον ισχύει και για τον δεύτερο ΣΥΡΙΖΑ που πέρα από την ιδεατή σκέψη και στόχευση για κυβέρνηση της Αριστεράς, οφείλει να τοποθετηθεί επί της πραγματικότητας που διαμορφώνεται.

Για το τρίτο και καταϊδρωμένο ΠΑΣΟΚ, όσο νωρίτερα καταλάβει ότι δεν είναι εκείνο που δρομολογεί το κάρο της Ελλάδας, τόσο πιο εύκολα θα συνειδητοποιήσει ότι άλλαξαν και οι συσχετισμοί δυνάμεων και ρόλων. Η … αγρανάπαυση δεν θα του κάνει κακό.

Αμέτοχες όμως στο νέο σκηνικό δεν είναι και άλλες πολιτικές δυνάμεις και μάλιστα νέες. Ο Πάνος Καμένος και οι Ανεξάρτητοι Έλληνες του – Γιάννη Δημαρά συμπράττοντας – οφείλει να μετουσιώσει σε κάτι περισσότερο χειροπιαστό το αυθόρμητο και … αθυρόστομο του πολιτικού του λόγου.

Η ΔΗΜΑΡ του Φώτη Κουβέλη τέλος, απαιτεί ουσιαστική πολιτική πρόταση, αν όπως λέει  μετέχει της ανασύνθεσης του σοσιαλδημοκρατικού χώρου και όχι φοβικά σύνδρομα κατάλοιπα προϊούσης καταγωγής της.

Εν τέλει, έτσι όπως έχει διαμορφωθεί η κατάσταση, ο καθ’ εις καλείται να αποφασίσει ότι δεν είναι και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ.

Γιατί ωραία, μάθαμε και είδαμε τι ΔΕΝ ήθελε ο κόσμος που ψήφισε με οργή και θυμό, αλλά βρε παλικάρια πρέπει να δούμε τώρα και τι ακριβώς θέλουμε. Καθαρά και σταράτα …

H … δυσχέρεια και το ατόπημα του 2009, πριν το … βόλι του 2012

Περίπου δυόμιση χρόνια μετά τις εκλογές του Οκτωβρίου 2009, η Ελλάδα ξαναπηγαίνει στις βουλευτικές κάλπες σε ένα εντελώς διαφορετικό σκηνικό και με το τοπίο της επόμενης ημέρας απροσδιόριστο.

Ας κάνουμε λοιπόν ένα σύντομο φλας μπακ.

Στις 2 Σεπτεμβρίου του 2009 ο – τότε – Πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής ζητάει από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια εκλογές και με τηλεοπτικό του διάγγελμα όπου επικαλείται «την δυσχερή κατάσταση της ελληνικής οικονομίας, λόγω της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης …».

Μία ημέρα νωρίτερα, 40 βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας επιχειρούν να τον μεταπείσουν, αλλά η συνάντηση μαζί του δεν γίνεται ποτέ και ο ξάδελφος του και υπουργός Μιχάλης Λιάπης κάνει λόγο για «ιστορικό λάθος για τη χώρα και ατόπημα για την παράταξη».

Έχουν προηγηθεί, αρχές του καλοκαιριού (7 Ιουνίου) οι Ευρωεκλογές όπου το ΠΑΣΟΚ έρχεται πρώτο με 36,7% και η Νέα Δημοκρατία δεύτερη με 32,3%.

Σχεδόν ένα μήνα νωρίτερα, ο Καραμανλής με εντολή του στον Πρόεδρο της Βουλής Δημήτρη Σιούφα, κλείνει πρόωρα τη Βουλή, ξεσηκώνοντας θύελλα διαμαρτυριών από την αντιπολίτευση αφού μια σειρά από εκκρεμείς υποθέσεις με οσμή σκανδάλου, παραγράφονται πλέον για τα πολιτικά πρόσωπα, με βάση τον ισχύοντα νόμο περί ευθύνης υπουργών.

Οι βουλευτικές εκλογές θα γίνουν στις 4 Οκτωβρίου και τα αποτελέσματα τους φέρνουν στην κυβέρνηση τον Γιώργο Παπανδρέου, αφού το ΠΑΣΟΚ συγκεντρώνει το 43,92% και 160 βουλευτές, έναντι 33,48% και 91 έδρες της Νέας Δημοκρατίας.

Στη Βουλή μπαίνουν επίσης, το ΚΚΕ με 7,54% και 21 έδρες, ο ΛΑΟΣ με 5,63% και 15 έδρες και ο ΣΥΡΙΖΑ με 4,60% και 13 έδρες. Για λίγο μένουν εκτός οι Οικολόγοι – Πράσινοι (2,53%).

Τα νούμερα συγκρατείστε τα αφού το βράδυ της Κυριακής 6 Μαίου, τίποτα δεν θα είναι ίδιο…

Σ’ αυτές τις εκλογές οι εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους είναι περίπου 16.000 περισσότεροι (9.850.802 έναντι 9.834.970).

Από αυτούς, οι 110.530 (58.825 αγόρια και 53.705 κορίτσια) είναι νέοι εκλογείς.

Οι 10 μεγαλύτερες εκλογικές περιφέρειες:

Β’ Αθήνας 1.387.295, Α’ Θεσσαλονίκης 502.911, Α’ Αθήνας 496.866, Αττικής 417.800, Β’ Θεσσαλονίκης 274.163, Αχαίας 274.036, Β’ Πειραιά 268.691, Λάρισας 250.333, Ηρακλείου 246.765, Αιτωλοακαρνανίας 246.020.

Μικρότερη όλων η Λευκάδα (29.395).

Εμιράτο η Ωραία Ελλάς

Ο ένας ψάχνει το ανέφικτο – την αυτοδυναμία δηλαδή – για να μας κυβερνήσει αφού τα χνώτα των άλλων του μυρίζουν …

Ο άλλος, αναζητεί την … αυτοδύναμη Ελλάδα και κάνει προσθαφαιρέσεις για να δει πότε βγαίνουν τα κυβερνητικά κουκιά…

Η άλλη, δηλώνει ευθαρσώς ότι δεν θέλει να κυβερνήσει αλλά να αυξήσει την … πάλη των τάξεων, οπότε δυσκολεύομαι να κατανοήσω γιατί μετέχει των εκλογών …

Ο διπλανός της με το κοκοράκι στο μαλλί, ετοιμάζεται λέει να πάει στον Παπούλια για  να πάρει την … διερευνητική κυβερνητική εντολή, συνεργαζόμενος με αυτούς που δε θέλουν …

Ο πρώην εταίρος του, αφού … παραφούσκωσε εκτός κάλπης, χτυπά μια στο καρφί και μια στο πέταλο για την επομένη των εκλογών …

Ο χέρι χέρι, αγωνίζεται εναγωνίως με τα λογοπαίγνια του να μείνει στο προσκήνιο και ετοιμάζεται να θυσιαστεί για την πατρίδα …

Ο … ανεξάρτητος, το θεωρεί δεδομένο ότι στις 7 Μάη παίρνει τη … ξιφολόγχη και εφορμά στους κατακτητές …

Οι λοιπές δημοκρατικές και μη δυνάμεις ψάχνουν στον ήλιο μοίρα και θέση στον Παράδεισο…

Κοντά σ’ αυτά, εμφανίζεται και ο … Βούδας της Ραφήνας, σαν να μην πέρασε μια μέρα, εδώ και δυόμιση χρόνια …

Κι εγώ, αναζητώ την τελευταία ικμάδα του εγκεφάλου μου, πριν λαλήσω για τα καλά …

Γιατρέ έχω κάτι ή μου φαίνεται;

Ο Εμίρης Κακομοίρης σας

Λωτοφάγοι …

Νίκος Αναγνωστόπουλος, γιος του Θόδωρου.

Παύλος Σιούφας, ανηψιός του Δημήτρη

Χρήστος Δήμας, γιος του Σταύρου

Διονύσης Παπαδόγκωνας, γιος του Αλέξανδρου

Ευαγγελία Καραμπίνα, κόρη του μπαμπά της

‘Αννα Νταϊλάκη, κόρη στου Σταύρου

Η λίστα τελειωμό δεν έχει …

Η ανανέωση του πολιτικού μας συστήματος, επιχειρείται με όρους δεκαετίας του ’50 και ’60…

Από κοντά και οι στυλοβάτες της ανόρθωσης της χώρας και της επανίδρυσης του Κράτους, τα προηγούμενα χρόνια. Παπαθανασίου, Μπασιάκος, Ρεγκούζας, Μπέζας, Δούκας, Τσιτουρίδης,  ο Συμπιλίδης για … σπάσιμο στη Ντόρα και η Άρια από ελεύθερη μεταγραφή.

Ήταν που δεν πρόκανε ο Κομανέτσης, να βάζει … κόκκινες γραμμές.

Στους άλλους  πάλι, νομίζουν ότι ψιχαλίζει ενώ η καταιγίδα έρχεται.

Φτηνή πολιτική αποπροσανατολισμού, μεταμφιέσεις, τσιμουδιά  για το θέατρο του παραλόγου τον περασμένο Οκτώβρη, κανένα φύλλο συκής για τίποτα και για κανέναν.

Αριστερά, στριμωξίδι για να πιάσουμε θέση στο στασίδι, αλλά μη μου τους κύκλους τάραττε για το προκείμενο.

Στο σωρό οι … Κολοκοτρώνηδες με τα φυσεκλίκια και οι Χρυσαυγίτες του Αγίου Παντελεήμονα …

Στη μέση ο λαός, που αρέσκεται να τον χαϊδεύουν στα αυτιά για να του κουνούν το δάχτυλο μετά …

Χώρα των Λωτοφάγων, του «δήθεν» και του «πρέπει», δικαιώνει τον Μητσοτάκη των αρχών της δεκαετίας του ’90 και ξανά – νομίζει – προς τη δόξα τραβά …

Καλό βόλι λοιπόν στις 6 του Μάη …