Μνημονίων το ανάγνωσμα

Μας έβαλε λέει, τέτοια μέρα τρία χρόνια πριν (23/4/10) στο Μνημόνιο, λιγότερο από 6 μήνες αφού ο αραχτός της Ραφήνας την είχε κάνει με ελαφρά πηδηματάκια, γιατί δεν άντεχε προφανώς το οικονομικό του θαύμα ...
Ήταν Πρωθυπουργός, σχεδόν για 2 χρόνια, μέχρι που Λιντζεροπαρέες και λοιπές καλτσοδέτες, συνεπικουρούμενες από ντόπια μεγαλολαμόγια, ανακάλυψαν τον ... μακράς πνοής Παπατέτοιο, τον οποίο, λέει, "στήριζε" ο Αντώνιος ο Αντιμνημονιακός, κατά αποκοπή και πριν ολοκληρώσει τις κωλοτούμπες του ...
Δεκαοκτώ μήνες μετά, μας ήλθαν κατακέφαλα άλλα δύο (αριθμός 2) Μνημόνια, "προαπαιτούμενα", Στουρνάρηδες, σεβάσμιοι αριστεροί γέροντες, Βοναπάρτηδες, σχεδόν όλο το αφαν γκατέ της προ του 2009 αλήστου μνήμης εποχής και μια μονοπωλιακή μιντιακή δικτατορία, που όλα τα σκιάζει, όλα τα ζωγραφίζει ...
Δέκα μήνες από τις τελευταίες εκλογές, αυτοί που θα "επαναδιαπραγματευόταν", θα "ακύρωναν" και θα έστελναν στον αγύριστο το Μνημόνιο, είτε υπέγραψαν και εφαρμόζουν άλλα δύο, είτε βολοδέρνουν μεταξύ σφύρας και άκμωνος ...

Πανηγυρισμοί …

Η Κύπρος έκανε αυτό που ΔΕΝ έκανε η Ελλάδα. Είπε ΟΧΙ, μέσα στην Ευρωζώνη=Λέσχη των νεοφιλελεύθερων και τώρα αναζητεί τρόπους διεξόδου από την κρίση στην οποία ασφαλώς και δεν είναι αμέτοχο το δικό της πολιτικό προσωπικό.

Ασφαλώς και η φλεγόμενη μπάλα του ΟΧΙ μπορεί να κάψει και να τσουρουφλιάσει πολλούς και σε πολλές κατευθύνσεις.

Ασφαλώς και οι Μερκελιστές των Αθηνών τώρα, έχουν πλέον και με τη βούλα ζήτημα να δικαιολογήσουν τις δικές τους ανακυβιστήσεις.

Ασφαλώς και η ... αποχή του Αναστασιάδη που γύρισε στη Λευκωσία, από τις Βρυξέλλες, με συγκεκριμένη απόφαση και εντολή να την επικυρώσει από την Κυπριακή Βουλή, είναι για γέλια (κόμμα που εισάγει νομοσχέδιο στη Βουλή να ... απέχει στην ψήφιση του).

Ασφαλώς και έχουν μεγαλύτερη πλάκα όσοι, στην Αθήνα, έσπευσαν να ... συμπαρασταθούν λέει στην απόφαση των Κυπρίων, όταν λίγες μέρες νωρίτερα είχαν αποφασίσει ομόφωνα στον ενταφιασμό τους στο Γιούρογκρουπ.

Κωμικοτραγικό όμως επίσης είναι, οι πέραν της τρικομματικής μπάντας των Μνημονίων και ο κόσμος που ... επαναστατεί στα σόσιαλ μίντια, να ευελπιστούν να γίνει το θαύμα και στην μπανανία μας, χωρίς να κουνήσουν εκείνοι τα δαχτυλάκι τους ..

Πανωλεθρίαμβος

Ζούμε, νέες, ιστορικές στιγμές στον Ελληνικό Αθλητισμό.

Έχουμε, όντως, Κυπελλούχο Ελλάδας στο μπάσκετ για το 2013.

Ο τελικός στο Ελληνικό ολοκληρώθηκε και μία από τις δύο ομάδες των «πρασινοκόκκινων» που ήταν φιναλίστ, σήκωσε την κούπα. Σημασία δεν έχει ποιά…

Αρκεί που η κούπα σηκώθηκε.

Μιλάμε για πανωλεθρίαμβο…

Ας σοβαρευτούμε όμως.

Αίφνης, μείναμε στήλες άλατος, από τα έκτροπα του τελικού. Πρώτη φορά τέτοια αίσχη …

Αίφνης, διαπιστώσαμε πως το μεγαλείο του Αθλητισμού απαιτεί να γίνονται αυτές οι «γιορτές» και οι παρελάσεις των στρατών εκατέρωθεν.

Αίφνης, μας ξένισε η συμπεριφορά των οργάνων του «νόμου και της τάξης», με την εικόνα …  φάλαγγας κατ’ άνδρα, περιμετρικά του αγωνιστικού χώρου.

Ωραία, αυτοί οι «μαχητές» των ιδανικών που βρέθηκαν – και - στο Ελληνικό, είναι οι φυσικοί αυτουργοί, ενός πολέμου που διαρκεί χρόνια τώρα.

Πίσω τους, κλείνουμε – όλοι εμείς – τα μάτια για τους ηθικούς αυτουργούς που τους «οπλίζουν» με πολεμοφόδια, λογίς λογιών …

Άντε και έγινε ιδιώνυμο ο χουλιγκανισμός στον Αθλητισμό.

Πλάνη οικτρά ότι τελειώσαμε και καθαρίσαμε. Η βία γεννά βία …

Εδώ, πάνω απ’ όλα, χρειάζεται να μιλήσουμε ειλικρινά. Κάτι που δεν κάνουμε μέχρι τώρα.

Εδώ, χρειάζεται να πούμε και να γράψουμε αλήθειες, εμείς οι κονδυλοφόροι και … ματσουκοφόροι …

Αλλά πώς να τα πράξουμε αυτά, όταν, εμείς οι ίδιοι, είμαστε οπαδοί, εμείς οι ίδιοι είμαστε κολυμβήθρα του Σιλωάμ, για τους μεγάλους και τρανούς του Ελληνικού Αθλητισμού;

Πώς να το πράξει αυτό η συντεταγμένη Πολιτεία, όταν συναγελάζεται, με όλους αυτούς, αρκετοί από τους οποίους ¨επιχειρούν» υπογείως στην ελληνική οικονομία;

Πώς να το πράξουν οι προϊστάμενες αρχές, όταν το κόστος για τα ψηφαλάκια, προτάσσεται των καθαρών θέσεων και αποφάσεων;

Θα ξαναζήσουμε πανωλεθρίαμβους, όσο τους περιγράφουμε τάχα μου αηδιασμένοι, αποφεύγοντας να μπούμε στην αρένα της πραγματικής κάθαρσης και στον Αθλητισμό.

Οι εξουσιάζοντες, άλλωστε έχουν κάνει την επιλογή τους.

Έγραψαν  στα παλιότερα των υποδημάτων τους κι αυτή τη συνταγματική επιταγή, ποδοπατώντας τον ερασιτεχνικό Αθλητισμό, την ίδια στιγμή που αμέσως ή εμμέσως επιδοτούν τον πραγματικά κρατικοδίαιτο Αθλητισμό.

Αυτόν που συντηρεί τους «στρατούς» και μας οδηγεί από πανωλεθρίαμβο σε πανωλεθρίαμβο …

 

Μια ωραία ατμόσφαιρα ...

Είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα ...

Ο κόσμος στο καβούκι του και απένταρος, η ελπίδα πουθενά

Τα ευρώπουλα στους έχοντες και κατέχοντες, ο φόβος και η παραπληροφόρηση στην δύσμοιρη κοινωνία

Οι "λίστες" στο χρονοντούλαπο, το σόου στην επικαιρότητα

Τα ... προαπαιτούμενα της αφαίμαξης καθημερινό σίριαλ των "8", η αντίδραση ξεχασμένη στους καναπέδες

Ο φασισμός πανταχού παρών και τα παπαγαλάκια στη διαπασών

Οι κλέφτες στην τσέπη μας και οι "αγανακτισμένοι" είδος απωλεσθέν

Οι στρακαστρούκες στον αέρα και η τρόικα εσωτερικού στη θέση της και το χαβά της

Οι εργαζόμενοι στην πυρά και οι αφεντάδες πάνω από τη λεία τους

Είμαστε, όντως, μια ωραία ατμόσφαιρα ... 

Παλλαϊκό Μέτωπο Αντίστασης …

Μας πάνε δεμένους  χειροπόδαρα στον Καιάδα.

Ελέγχουν την πληροφόρηση, υποτάσσονται πλήρως στα εγχώρια λαμόγια και τους ξένους τοκογλύφους μας.

Ισοπεδώνουν ότι είχε απομείνει από το λεγόμενο Κοινωνικό Κράτος (τώρα βέβαια το αποδέχονται ότι υπήρχε αλλά αυτό είναι αλλού παπά ευαγγέλιο ...), κουρελιάζουν το Σύνταγμα και κάθε αξία.

Διαμορφώνουν κλίμα φοβίας, αμάθειας,  σύγχισης και συνθήκες εργασιακής και ασφαλιστικής γαλέρας,  διαμορφώνοντας ελεύθερο πεδίο στην καταλήστευση μας.

Τρομοκρατούν και κατασυκοφαντούν, τον αγώνα και τους αγωνιζόμενους εναντίον του ολέθρου, στρέφουν τον αδελφό εναντίον του αδελφού του, σε κοινωνικό εμφύλιο.

Χρησιμοποιούν βολικούς "αριστερούς", προσκυνημένους συστημικούς και εξαγνισμένους νεοφιλελευθεριστές, στην υποδούλωση μας.

"Ζωγραφίζουν" μια Ελλάδα όπου, ξεπουλιέται ο πλούτος της, χαρίζονται οι πολίτες της, υποδουλώνονται τα νιάτα της.

Σε διατεταγμένη υπηρεσία, οι υπηρέτες των πατρώνων της βίαιης αναδιανομής του πλούτου και των δικαιωμάτων μας, δείχνουν τα καθρεφτάκια στους ιθαγενείς μιας χώρας που πνέει τα λοίσθια και παραδίδεται επί πίνακι.

Η απάντηση είναι μία: Παλλαϊκό Μέτωπο Αντίστασης, με όραμα, ενότητα, αλληλεγγύη, για το (ξανα)χτίσιμο μιας Ελλάδας λεύτερης, δημοκρατικής, για τους πολίτες της και όχι τους αποικιοκράτες και τα ανδρείκελα τους.    

Λύκος στα πρόβατα …

Βοσκός, κάποτε, απηυδισμένος γιατί εκείνος έτρεχε στις βουνοπλαγιές με τα «ζωντανά» του και άλλοι συγχωριανοί του έπαιζαν πρέφα και «δηλωτή» στο καφενείο του χωριού, βάλθηκε να τους τρελάνει …

Κάθε τρεις και λίγο, έβγαινε στην κορφή και βροντοφώναζε: «Χωριανοί, χωριανοί, λύκος στα πρόβατα …».

Ήθελαν δεν ήθελαν οι συγχωριανοί του, παρατούσαν την πρέφα, τα τσίπουρα και τα κρασιά τους και βουρ ανηφόριζαν να σώσουν το κοπάδι …

Τζίφος όμως. Λύκος εδώ, λύκος εκεί, πουθενά λύκος…

Είδαν και απόειδαν οι άνθρωποι και το πήραν απόφαση: Ο κόσμος να γυρίσει ανάποδα, δεν ξανασηκώνονται από την καρέκλα του καφενείου …

Αλλά, ο βοσκός το χαβά του. Πουρνό πουρνό, ανέβηκε στη μεγάλη την πέτρα και φώναξε: «Λύκοι στα πρόβατα χωριανοί, βοηθείστε με …»

Αμ πως. Κανείς δεν σηκώθηκε από τη θέση του, κανείς δεν ανηφόρισε την πλαγιά.

Το κοπάδι του βοσκού έγινε φύλλο και φτερό, στη στιγμή, από αγέλη λύκων ...

Η λαϊκή παροιμία, το χωρατό αν θέλετε, εύκολα αντικατοπτρίζεται στη σημερινή μας πραγματικότητα.

Εκείνη που, κάθε τρεις και λίγο «πτωχεύει» την Ελλάδα, εξαντλεί τα αποθεματικά της και δεν «υπάρχουν λεφτά να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις» …

Επειδή, όσοι τα μηχανεύονται όλα αυτά και τα σερβίρουν στον κόσμο, κινδυνεύουν να μείνουν μόνοι με τους «λύκους», καλό είναι να μη θεωρούν την κοινωνία που βασανίζεται, κοπάδι τους …

 

Λεύτερος ...

Λεύτερος είναι αυτός που κάνει αυτό που λέει η περδικούλα του.
Λεύτερος είναι αυτός που δεν σκύβει το κεφάλι όταν, ανεπαρκείς - τουλάχιστον - ηγεσίες, τον αφήνουν καταμεσίς του δρόμου.
Λεύτερος είναι αυτός που βιώνει με αξιοπρέπεια τον προσωπικό του αγώνα.
Λεύτερος είναι αυτός που αναφέρεται μονάχα στον εαυτό του και τη συνείδηση του.
Αυτή η Λευτεριά, δεν φυλακίζεται, δεν τεμαχίζεται, δεν μπαίνει στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας.
Μα, επιβεβαιώνεται καθημερινά, στη ζωή και τις δράσεις της, στη συμπεριφορά και τον Αγώνα μας!