Επί του πρακτέου και όχι των ευχών ...

Του Φώντα Χήτα

Οι εργαζόμενοι στα ΜΜΕ απήργησαν και σήμερα με αιτήματα, την υπογραφή ΣΣΕ, την μη εφαρμογή του Ενιαίου Μισθολογίου στην ΕΡΤ, το ΑΠΕ - ΜΠΕ, τη Γενική Γραμματεία Τύπου, τους ΟΤΑ και τα δημοτικά ραδιόφωνα, την μη εφαρμογή της εφεδρεία, τη διασφάλιση των θέσεων εργασίας, την ανάκληση των απολύσεων και την κατάργηση των χαρατσιών.
Ωραία λοιπόν, αλλά ας κάνουμε τις επισημάνσεις μας, για την απεργιακή αυτή "ομπρέλα" της ΕΣΗΕΑ.
Η ΣΣΕ, κατ' αρχήν. Η προηγούμενη με τους Ιδιοκτήτες (ΕΙΗΕΑ) μας έχει ήδη αποχαιρετήσει από τις 31 Δεκεμβρίου 2009. Αισίως δύο χρόνια τώρα ...
Προφανώς, τον Γενάρη του 2010, ούτε Μνημόνια είχαμε, ούτε Τρόικα, ούτε το κακό συναπάντημα, για να μας εμποδίσουν στην υπογραφή νέας ΣΣΕ. Δύο χρόνια μετά όμως, δεν έχουμε ΣΣΕ και κανείς δεν γνωρίζει τι σόι Σύμβαση μπορεί να μας προκύψει πλέον, όσο διαρκεί το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Σταθερότητας (ως το 2015) ...
Νωρίς συνεπώς, θυμήθηκε η ΕΣΗΕΑ να ασχοληθεί μαζί της.
Το Ενιαίο τώρα που πετσοκόβει μισθολογικά τους εργαζόμενους, είναι πια γεγονός από 1η Νοέμβρη 2011. Δεν αφορά όμως, μόνον τους εεργαζόμενους στην ΕΡΤ, το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, τη Γενική Γραμματεία Τύπου και Ενημέρωσης, τους Δήμους και τα Δημοτικά Ραδιόφωνα. Αλλά και τους εργαζόμενους δημοσιογράφους στα ΝΠΙΔ που επιχορηγούνται άνω του 50% από το Κράτος (άρθρο 32 παράγραφος 3).
Προφανώς όμως, αυτά είναι ψιλά γράμματα για τη συνδικαλιστική ηγεσία του κλάδου.
 Ακόμη λοιπόν και στο σημερινό διεκδικητικό πλαίσιο της απεργίας, απουσιάζει η αναφορά αυτή, οπότε κάποιος πρέπει να τους εξηγήσει εκεί στην Ακαδημίας 20, πως χάνουν επεισόδια ...
Ωραία και τα περί εφεδρείας και για τα χαράτσια, αλλά σε ότι αφορά τις απολύσεις και την διασφάλιση των θέσεων εργασίας, πως ακριβώς το εννοεί η ΕΣΗΕΑ;
Το πογκρόμ των απολύσεων πια είναι συνεχές και καμία "ατομική σύμβαση" που έχουν υπογραφεί κάτω από τη μύτη της ΕΣΗΕΑ, δεν μπορεί να το ανασχέσει.
Επί του πρακτέου λοιπόν και όχι επί των ευχών.
Αν η ΕΣΗΕΑ, εξακολουθεί να μην έχει τρόπους να υπερασπιστεί ουσιαστικά την εργασία των μελών της και μη στα ΜΜΕ, τότε καθώς θα συζητάει για τη νέα ΣΣΕ, αυτή θα είναι κενού περιεχομένου, από τη στιγμή που η εργοδοσία θα έχει ήδη αλώσει τα πάντα, με την κυριαρχία των ατομικών συμβάσεων και τον εργασιακό Μεσαίωνα που θα έχει επιβάλει απολύτως.

Εμιράτο η Ωραία Ελλάς

Μπονζούρ συμπολίτισσες και συμπολίτες μου
Ο Αντώνης λέει, επιμένει πως υπογραφή, στις Κατοχικές δυνάμεις των Βρυξελλών, δεν βάζει και δεν υποτάσσεται... Έμπαινε Φαήλο καταδρομέα ...
Η μόνη του παραχώρηση είναι, άντε, να στείλει ένα ραπόρτο στους ομολόγους του ανά τας Ευρώπας και μαζί με αυτό τη μπέσα του και τον αδελφό της Ντόρας για ενέχυρο...
Δεν μετέχει, δεν συγκυβερνά και δεν βλέπει την ώρα να πάμε σε εκλογές για να αλλάξει ρότα το σαπιοκάραβο μας και να μηδενίσει τα ελλειμματικά του κοντέρ.
Στην κυβέρνηση "ειδικού σκοπού" του φον Παπαδήμου, ο καγκελάκιας και ο αμίλητος Κορίνθιος, με κάτι λιμά ασχολούνται στα υπουργεία Άμυνας και Εξωτερικών, ο Ζάππειος Ι και ΙΙ, περαστικός είναι από το Οικονομικών, ο ψυχίατρος κάτι συνεδρίες κάνει στο Υγείας, ο Κεφαλονίτης με κάτι τουρίστες στο Σύνταγμα ασχολείται ...
Ο άλλος ευπατρίδης, ο και Καρατζαφύρερ επωνομαζόμενος, ετοιμάζει 8στηλο στην Α1 και τον Άδωνι με την Μπουμπούκα του ταχυδρόμους στους γερολαδάδες των Βρυξελλών, ώστε να σωθεί η χώρα με τα αργύρια τους...
Ο Μαυρουδής, εξαγνίζεται από τις μαλαγανιές του παρελθόντος και προς το παρόν δεν προκάνει πλην των Πρωταγωνιστών του μικρού Θεοδωράκη.
Ο δε και γομαροφάγος Αστέριος, ξαμολύθηκε σε λόγγους, βουνά, ραχούλες.
Με αυτά και με αυτά, πάμε στη δεύτερη βδομάδα της χαρμόσυνης παρέας των "50" και πέραν των προγραμματικών στο ναό της Δημοκρατίας, ο και Ελληνική Βουλή αποκαλούμενος, ακόμη αναζητείται η ... 6η δόση και η χαμένη μας αξιοπρέπεια.
Οι "αγορές" ακόμη να συνέλθουν από το πολιτισμικό σοκ που τους προκάλεσε ο ΓΑΠ, ο Νικολά ακόμη αναρωτιέται για το αν πρέπει να θηλάζει ή όχι η Κάρλα τον μπέμπη, η Βερολινέζα γειτόνισσα του θυμάται τη σάουνα της τη νύχτα του Τείχους, ο Καβαλιέρε παραμέρισε για να περάσει η Τριμερής Επιτροπή και οι "φούριος ρόχας" ετοιμάζονται για τις ταυρομαχίες τους αλα Μαριάνο ...
Κατά τα λοιπά, στο πράσινο σπίτι, οι κολαούζοι πάνε και έρχονται, τα παπαγαλάκια τιτιβίζουν στα παράθυρα της Ιπποκράτους και οι Μεγκαλοδιαμορφωτές της κοινής γνώμης, ξεροσταλιάζουν σε μάγισσες και χαρτορίχτρες, για το μέλλον του ΓΑΠ. Τέτοια αγάπη ...
Παρεμπιπτόντως, ο πρίγκηψ έρχεται με τη μαούνα του, αλλά χωρίς αζιμούθιο, οπότε στη γη του Πυρός τον βλέπω, ο Βλάσης μας έστειλε στον κουβά που πρόβλεψε "διπλό" και 1-3 και ο Πρόεδρας μπερδεμένος είναι ακόμη στον πολλαπλασιασμό γκολ και ευκαιριών του Θρύλου ...
Εν τω μεταξύ, λέω να την κάνω για το Ροβανιέμι, μπας και βγάλω κανένα μεροκάματο με εκείνον τον ασπρομάλλη γέρο, μέρες που' ρχονται, χαράτσια που περιμένουν ....
Αυτά και σας φιλώ σταυρωτά
Εγώ, ο Εμίρης - Κακομοίρης σας 

Εμιράτο η Ωραία Ελλάς

*Πολίτες και πολίτισσες του Εμιράτου μας, νάμαστε πάλι εδώ
*Τρισευτυχισμένοι για τον νέο μας κυβερνήτη και τους κωπηλάτες που θα φέρουν - λέμε τώρα - το σκαρί σε πέλαγα ήρεμα και λιμάνια απάνεμα.
*Ω ναι, αγαπητοί Εμιριανοί μου, η χώρα βρίσκεται στη θέση της. Ούτε καταστράφηκε, ούτε την ξαπόστειλαν από τον επίγειο Παράδεισο της Ευρωζώνης, όπως μας έλεγαν και μας απειλούσαν, από την τρισκατάρατη εκείνη ημέρα που, αυτή η ... πορδή της γηραιάς ηπείρου, έβαλε σε δοκιμασία τη συνοχή της ...
*Δέκα μέρες τώρα, τα ακούσαμε και τα είδαμε όλα. Τους Μεγκαλίτσιους ντεμπρεντέρηδες να ωρύονται και να στέλνουν τα ραβασάκια τους για το ποιός πρέπει να είναι ο κυβερνήτης μας, τους ... μονοπύθμενους του Φαλήρου να ξεροσταλιάζουν μπας και δούνε τον ... άσπρο καπνό από την Ηρώδου του Αττικού, τους γραφικούς του Ελληνικού Κοινοβουλίου να περιφέρονται ασκόπως στα τηλεμίντια, τους ματσουκοφόρους να ξεπερνούν και τους παπαγάλους του Εθνικού Κήπου και γενικά ένα Εμιράτο σε ομαδική παράκρουση.
*Οι ... κόκκινες γραμμές του Αντώνη έγιναν σκόνη και θρύψαλα, τα καραγκιοζιλίκια του Καρατζαφύρερ πήγαν περίπατο, οι Λιντζέρηδες βρήκαν άλλη ασχολία και η ωραία Εύα Μπουμπουλίνα, ξαναβρήκε τον εαυτό της.  
*Κι αφού το ζήτημα ήταν πως θα ξεμπερδεύουμε με έναν τύπο που αναστάτωσε τις ... αγορές και έβαλε σε περιπέτειες το ευρωπαϊκό οικοδόμημα - έστω και αν οι μακαρονάδες δίπλα μας, που δανείζονται με μεγαλύτερο επιτόκιο από ότι το Εμιράτο μας όταν μπήκε στο Μηχανισμό, αποτελούν το 1/4 της ευρωοικονομίας - όλοι πλέουμε σε πελάγη ευτυχίας.
*Ω του θαύματος, όλα αυτά που το δημοψήφισμα αφορούσε, τώρα γίνονται πράξη, χωρίς να χρειαστεί να καταφύγουμε σ' αυτό. Οι  ... αγορές και οι εγχώριοι μεταπράτες τους, τα κανόνισαν μια χαρά, για λογαριασμό του λαού, χωρίς το λαό.
*Ωσονούπω, θα πιάσουν δουλειά και οι δημο(σ)κόποι, για να φτιάξουν και το "κλίμα" και καθώς θα είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα, χαρωποί που οι τραπεζίτες μας δεν θα χάσουν τις τράπεζες και οι πατριώτες μας δεν θα γίνουν ρόμπα με όσα έχουν καταβροχθίσει και αποθηκεύσει στις ... φάρμες της Ελβετίας, θα αναμένουμε έμπλεοι ανυπομονησίας την "ανασύνθεση του πολιτικού" μας σκηνικού ...
*Αυτά και σας φιλώ σταυρωτά, εγώ, ο Εμίρης - Κακομοίρης σας

     

Το πολιτικό παιχνίδι της Εσπερίας

Του Φώντα Χήτα

Η παράκρουση καλά κρατεί. Η Ελλάδα που, πήγαινε λέει στο γκρεμό γιατί οι αγορές αναστατώθηκαν από το δημοψήφισμα που πήγε να κάνει ο Παπανδρέου, για τη Συμφωνία της 27ης Οκτώβρη στις Βρυξέλλες, κατέληξε με συνοπτικές διαδικασίες πως ο Πρωθυπουργός έπρεπε να πάει στον Καιάδα μετά την αποτρόπαιη πράξη του, να δώσει το λόγο στην κοινωνία.
Καλό το σενάριο, αλλά δυστυχώς για τους εμπνευστές, έχει και δράκους. Κι αυτό γιατί ουδείς εχέφρων άνθρωπος μπορεί να πιστέψει ότι όλοι αυτοί που ξεσηκώθηκαν, με τον ένα τον άλλο τρόπο, εναντίον του Παπανδρέου, σε βαθμό κανιβαλισμού, το έκαναν άμα της αναγγελίας περί δημοψηφίσματος ...
Δεν ξέρω πόσο γίνεται πιστευτό ή όχι πλέον, στην κοινή γνώμη, μετά τις πολλές επαναλήψεις του, αλλά εδώ υπάρχει κάτι ευρύτερο.
Πεποίθηση μου είναι πως, η μεν Ευρώπη, λέγε με Μερκοζί για συντομία (Μέρκελ - Σαρκοζί), αφορμή ζητούσε για να οδηγήσει τα πράγματα εκεί που ήθελε. Σε μια μίνιμουμ συμφωνία των δύο κομάτων εξουσίας στην Ελλάδα, ώστε να διασφαλιστούν τα συμφέροντα τους.
Γιατί το μεγάλο πρόβλημα αυτή η στιγμή, για την Ευρωζώνη, δεν είναι δα η Ελλάδα που έτσι κι αλλιώς αν η ίδια δεν αποφασίσει τι ακριβώς θέλει, μόνη της θα βγει από το ευρω, αλλά η γειτονική μας Ιταλία για παράδειγμα, ίσως και η ίδια η Γαλλία όπου ο λαλίστατος Πρόεδρος της, μόλις σήμερα (7/11) ανακοίνωσε πρόγραμμα λιτότητας...
Από την άλλη, η κίνηση Παπανδρέου έβαζε βούτυρο στο ψωμί όλων εκείνων, με διαφορετικές ίσως αφετηρίες, που ήθελαν και την εκπαραθύρωση του.
Ένα μέρος, εκείνο που έχει εθιστεί να μοιράζει την τράπουλα στον δημόσιο βίο και που παλιότερα ο αναχωρητής της Ραφήνας τους είχε αποκαλέσει "νταβατζήδες"- χωρίς βέβαια να τους ... ακουμπήσει - τα λεγόμενα διαπλεκόμενα συμφέροντα, σήμανε την επίθεση στο οχυρό.
Απελευθερώθηκαν δυνάμεις, εντός και εκτός κυβέρνησης (βουλευτές), σήμανε πανστρατιά στα ελεγχόμενα ΜΜΕ και καθώς διαπίστωναν ότι τα αναχώματα του Παπανδρέου είχαν αδυνατίσει, διέταξαν τον εξοστρακισμό του.
Έτσι, είδαμε όλα αυτά τα κωμικοτραγικά τη βραδιά της ψήφου εμπιστοσύνης ότι, η ψήφος - κάποιων - δόθηκε λέει με προυποθέσεις. Αλλά, αλίμονο. Ψήφος εμπιστοσύνης με αστερίσκους, προφανώς και δεν προβλέπεται από πουθενά, σε κανένα εγχειρίδιο του Συντάγματος και του Κανονισμού της Βουλής...
Το σκηνικό είχε στηθεί. Ο Παπανδρέου, δεν θα αντέξει την πίεση. Με ένα σάλτο θα του πάρουμε, την Πρωθυπουργία και θα τον υποχρεώσουμε σε αποστρατεία. Μετά, ο δρόμος, για να καταλάβουμε τα ... Ανάκτορα είναι ανοιχτός.
Όμως, το πράγμα στράβωσε. Ο ΓΑΠ βρήκε αντακλαστικά, οργανώθηκε καλύτερα και παρά το γεγονός ότι - οι αντίπαλοι του - ουδέποτε του αναγνώρισαν τέτοιες ικανότητες, μπόρεσε να φέρει το παιχνίδι στα μέτρα του, έστω και αν χρειαζόταν ο ίδιος να δηλώσει πρόθυμος για έξοδο ...
Έτσι, φτάσαμε στο Σαββατοκύριακο όπου, ενώ ο Σαμαράς έκανε τη μια κωλουτούμπα μετά την άλλη, όλοι εκείνοι που βγάζουν ... σπυράκια στο άκουσμα της λέξης Παπανδρέου, ωρυόταν στα τηλεπαράθυρα γιατί δεν έχει παραιτηθεί ακόμη, ώστε να ανοίξουν οι διαδικασίες....
Να ορίσουν δηλαδή, εκείνοι, πως και με ποιον τρόπο θα συγκροτηθεί η κυβέρνηση συνεργασίας.
Οι αγορές, λέει, που θα άνοιγαν το πρωί της Δευτέρας, έπρεπε να το ξέρουν, ώστε να μην καταρρεύσει το σύμπαν. Ωιμέ ...
Φτάσαμε αισίως βράδι της Δευτέρας (7/11) και ω του θαύματος, όλα είναι στη θέση τους και ας βγήκε το πρωί ο Βιετναμέζος της Μέρκελ να ξαναπαίξει την ίδια κασέτα για την Ελλάδα.
Ο Παπανδρέου δεν έφυγε, όπως ήθελαν, ο Σαμαράς αρχίζει και ξεροκαταπίνει το "ναι" που είπε το βράδι της Κυριακής και η εκτίμηση μου είναι πως, παρά τα όσα θρυλούνται για εκλογές (19/2) και "κυβέρνηση περιορισμένης ευθύνης", αν χρειαστεί να πάμε και πιο πίσω, θα πάμε.
Άλλωστε, εκτός του ότι η νύχτα βγάζει επίσκοπο και η αυγή μητροπολίτη, το μεγάλο πολιτικό παιχνίδι στην Εσπερία μας, μόλις τώρα αρχίζει...
Όσοι δε εξακολουθούν να το ερμηνεύουν και να το αναλύουν με όρους παρελθόντων εποχών, λίαν συντόμως θα χρειαστεί να αναθεωρήσουν.

Εμιράτο η Ωραία Ελλάς

Από τον Εμίρη - Κακομοίρη

*Πανικός συμπολίτισσσες και συμπολίτες του Εμιράτου μας, από την απόφαση Παπανδρέου να πάμε σε Δημοψήφισμα ώστε να αποφασίσει ο κυρίαρχος λαός τι στο καλό επιτέλους θέλει
*Να διαολοστείλουμε την επαίσχυντη συμφωνία της 26ης Οκτώβρη, κατά την κρατούσα άποψη όπως αυτή ... πρόλαβε να αποτυπωθεί, άμα τη λήξη της Συνόδου Κορυφής, στη δημοσκόπηση του κυρ Σταύρου, ή να στρώσουμε τον κώλο μας κάτω μπας και σωθούμε
*Αλλά, από έναν Παπανδρέου άραγε τι περίμεναν όλοι αυτοί που, το βράδυ της Δευτέρας, έτρεχαν αλόφρονες από κανάλι σε κανάλι, για να εκφράσουν την ... οργή τους για την εξέλιξη;
*Τα γονίδια είναι γονίδια πάει και τελείωσε. Έτσι τον περίμεναν στη γωνία και το 2007 και τους έστειλε αδιάβαστους, έτσι επιχειρεί και τώρα να κάνει
*Το Δημοψήφισμα λέει, πολίτες του Εμιράτου μας, είναι δίλημα εκβιαστικό. Γιατί βάζει σε περιπέτειες την Ελλάδα και το ευρώ.
*Πριν τρελαθούμε τελείως σε αυτό το Εμιράτο, ας αποφασίσουμε. Θέλουμε ή δεν θέλουμε το ευρώ; Πίτα αφάγωτη και σκύλος χορτάτος δεν γίνεται
*Αν ο κυρίαρχος λαός θέλει να στείλει στον αγύριστο την τελευταία μας ίσως ευκαιρία, που δόθηκε από τη συμφωνία της 26ης Οκτώβρη, γιατί μας καταδικάζει σε σφίξιμο για πόσα χρόνια δεν ξέρω εγώ, έχει καλώς
*Να πάμε τότε αμέσως και σε εκλογές ώστε να έλθουν εκείνοι που θα μας βγάλουν από τον κάβο, μια ώρα αρχίτερα με τις μαγικές συνταγές του Αλαντίν
*Αν όμως απαντήσει διαφορετικά, τότε να δούμε πως μπορούμε συντεταγμένα να πορευτούμε το δύσβατο μονοπάτι της εξόδου από την άβυσσο που έρχεται
*Αν το πρόβλημα ήταν μόνον ποιος θα βρίσκεται στου Μαξίμου, τέτοια εποχή, ήταν πολύ απλό να λυθεί και όλα με μια μαγική κίνηση να αλλάξουν
*Ουδείς εχέφρων άνθρωπος όμως του Εμιράτου, αν έχουν απομείνει τέτοιοι σε αυτό το γενικό μπάχαλο που επικρατεί, μπορεί να ισχυριστεί πως το πρόβλημα είναι μόνον ο Παπανδρέου.
*Αυτός, σήμερα είναι αύριο όχι. Το ζήτημα είναι πως, εμείς ως πολίτες του Εμιράτου μας, αποφασίζουμε να κινηθούμε
*Γι αυτό και η όποια απόφαση μας, ενέχει και το χαραχτήρα ενός συμβολαίου του καθενός μας με το μέλλον μας, των παιδιών μας, της πατρίδας μας εν τέλει
*Γιατί και με τον χωροφύλαξ και με τον αστυφύλαξ δε γίνεται ...


  

Εμιράτο η Ωραία Ελλάς

Από τον Εμίρη - Κακομοίρη

*Η Ελλάδα ... κουρεύεται, συμπατριώτες μου και οι τραπεζίτες και λοιποί συγγενείς του ευαγούς αυτού ιδρύματος, κλαίνε και οδύρονται  ...
*Τύφλα να έχουν όλοι οι μπαρμπέρηδες του Εμιράτου, με τόσες τρίχες που κυκλοφορούν ...
* Κούρεμα βουρ με την ... ψιλή για να γίνει γλόμπος το κεφάλι μας, μπας και αρχίσει να φυτρώνει κανονικό μαλί
*Τώρα, γιατί όλοι εκείνοι που ήθελαν την πίτα αφάγωτη και τον σκύλο χορτάτο, τους πέφτει λίγο βαρύ το ψαλίδι του μπαρμπέρη, είναι αλλού παπά ευαγγέλιο
*Ο ρήτορας, που τη βρίσκει να μας μιλάει ωσάν να είμαστε στα αμφιθέατρα, από την αλλοδαπή, ανέφερε για 180 και τέτοια λέει στη Βουλή και ο πανικός ήλθε οριζοντίως και καθέτως σε όσους, μέχρι τώρα μιλούσαν εκ του ασφαλούς
*Αλλά και ο άλλος που βάλθηκε να μας βγάλει από την ξέρα με το ζόρι, χωρίς να μας ρωτήσει, πολύ αντέχει βρε παιδάκι μου και δεν τα βροντάει να πάει και το παλιάμπελο ...
*Ο δεν παίζω με τις κόκκινες γραμμές πάντως, που έχει λέει πρόβλημα με τη συνταγή, οπότε δεν δοκιμάζει το γλυκό καθόλου, περιμένει το τρένο να περάσει να τον πάρει
 *Αργεί αλλά, όπου νάναι, θα πείσει εκείνους που τρώγανε βαλανίδια όταν εμείς χτίζαμε Παρθενώνες και τώρα μας βάζουν τα αρχαία μας εξώφυλλο στα περιοδικά τους
*Η άλλη, σαν την κουκουβάγια πάνω στο δέντρο, περιμένει να πέσουν τα κάστρα και να σηκωθούν τα λάβαρα του '17, καλή τους ώρα
*Ο χαμογελαστός νέος με το κοκοράκι στο μαλί, έναν κουρέα τον χρειάζεται σίγουρα, για να μάθει να κουνάει το δάχτυλο στους μεγαλύτερους του
*Ό ονειροπόλος τηλεμιντιάρχης, ψάχνει συνέχεια το αντικλείδι για μια μπλέ πολυκατοικία, αλλά κάτι τύποι που έγιναν νοικάρηδες μετά από χρόνια, του λένε πριτς, δεν περνάς
*Κάτι άλλοι με πρασινοκόκκινους κόκους, δεν βλέπουν την ώρα να αποκτήσουν ρόλους και βόλους
*Η χαμογέλα μας βλέπουν, ψάχνει ρόλο ψηλό, ψελίζει και σηκώνει το χέρι, μπας και φιλοτιμηθούν να ασχοληθούν μαζί της, αλλά στου κουφού
*Κι εγώ, ο εμίρης - κακομοίρης, αυτού του ταλαίπωρου Εμιράτου, περιμένω να δω την τύχη μου, κουρεμένος ή όχι λίγη σημασία έχει, να αναπολήσω πάλι με χρόνια με καιρούς, πάλι δικά μου θα είναι

Η υποθετική Ελλάδα της εικονικής πραγματικότητας

Του Φώντα Χήτα

Αυτή η δύσμοιρη χώρα, δεν έχει μέλλον.

Όσο αποφεύγουμε, σαν το διάολο το λιβάνι, να κοιταχτούμε όλοι μας στον καθρέφτη της πραγματικότητας και όχι των εικονικών ειδώλων που – ο καθένας μας – έχει δημιουργήσει, για τον εαυτό του.

Όσο αποφεύγουμε να απαντήσουμε, ο καθένας μας και όλοι μαζί, ποια Ελλάδα – επιτέλους – θέλουμε.

Θα ήταν όρος απαράβατος, για όσους βαυκαλίζονται ότι ενδιαφέρονται για την πατρίδα τους, να έχουν ξεκάθαρες θέσεις, χωρίς υπεκφυγές, χωρίς εγώ, χωρίς μισόλογα.

Θα ήταν όρος απαράβατος, για να αρχίσει να ξεδιαλύνει η θολούρα του άκρατου λαϊκισμού, η συμφωνία ότι η χειρότερη Δημοκρατία, είναι καλύτερη από κάθε στρατοκρατικό και απολυταρχικό καθεστώς, που γνώρισε άλλωστε η πατρίδα μας ...

Με τα πιο πάνω, μπορούμε να πάμε και στα επόμενα.

Να αποφασίσουμε δηλαδή τι ακριβώς θέλουμε.

Τους δεσποτάδες και τον κλήρο να πληρώνονται από τον κρατικό κορβανά εξ ολοκλήρου;

Τους λειτουργούς της παιδείας να μαθαίνουν γράμματα στα παιδιά μας, στην παραπαιδεία;

Τους λειτουργούς της ιατρικής να συγχέουν το δημόσιο με το ιδιωτικό τους συμφέρον;

Τη δημόσια διοίκηση δυνάστη του λαού, στο όνομα της δικιάς της αντιμετώπισης από την κρατική εξουσία;

Τους πολίτες εκείνους που  με τη φοροδιαφυγή τους,  κατακλέβουν  τα συνήθη υποζύγια, μισθωτούς και συνταξιούχους;

Τους έχοντες και κατέχοντες που, με τη χαραυγή της κρίσης στη χώρα μας, φυγάδευσαν τα κεφάλαια τους στο εξωτερικό, δηλώνοντας – οι περισσότεροι – πένητες στο εσωτερικό;

Τους επιχειρηματίες εκείνους που, στο όνομα της κρίσης, την έκαναν με ελαφρά πηδηματάκια, στους γείτονες της βαλκανικής;

Τους λευκούς απεργούς των δημόσιων εσόδων της χώρας που στέλνουν με τον τρόπο αυτό το λογαριασμό στον απλό λαό;

Πριν τα αποφασίσουμε, όλα αυτά και πολλά άλλα, ας γυρίσουμε την κλεψύδρα του χρόνου πίσω, στο 2009...

Με μια μαγική κίνηση, αναιρούνται όλα τα αντιλαϊκά μέτρα της τελευταίας 2ετίας.

Πάνε στον κάλαθο τον αχρήστων:

*Τα χαράτσια που επιβλήθηκαν στα ακίνητα και τους φορολογούμενους (εισφορά αλληλεγγύης)

*Οι περικοπές στους μισθούς και τις συντάξεις

*Το περίφημο πολυνομοσχέδιο και το ενιαίο μισθολόγιο

*Το αφορολόγητο των 5.000

*Ο 13^ος και 14^ος μισθός στο Δημόσιο

*Τα Μνημόνια και η Τρόικα

Γυρίζουμε λοιπόν στον προηγούμενο Παράδεισο μας....

*Ο Παπανδρέου μένει στην Ιπποκράτους και ασχολείται με την πράσινη ανάπτυξη, αφού πρώτα πάρει πίσω το «λεφτά υπάρχουν...», μαζί με το συμπλήρωμα του («αλλά που βρίσκονται ...), που όλως τυχαίως αποσιωποιείται ...

*Ο Καραμανλής επιστρατεύεται από τη Ραφήνα και τον υποχρεώνουμε να παραμείνει Πρωθυπουργός για να σώσει το καράβι, που ο ίδιος λέει (εκλογές 2009) ότι δεν πάει καλά ...

*Το έλλειμμα των 36 δις ευρω, επιστρέφει στο προεκλογικό 6% που ενδεχομένως να ήταν και διψήφιο (Προβόπουλος), δύο μέρες πριν τις εκλογές ...

*Η Βουλή, μένει ανοιχτή και αναιρείται η απόφαση (Μάης 2009) να κλείσει άρον, άρον, οπότε δεν παραγράφονται τα Βατοπέδια, τα δομημένα ομόλογα, η Siemens και ότι άλλο συνέβη στο ευαγές ίδρυμα «Η ωραία Ελλάς) ...

*Οι Δημόσιες δαπάνες μας, ακολουθούν την κανονική ροή του προγράμματος της νέας διακυβέρνησης, αν και διπλασιαζόμενες μέσα σε 5 χρόνια

*Το χρέος μας παραμένει στο +140 δις σε σχέση με το 2004 και ο διατραπεζικός δανεισμός μας (1 εκατομμύριο κάθε βδομάδα με 5%) παραμένει, με τους καλούς μας τραπεζίτες να πηγαίνουν στον θείο Μπαρόζο και τον μπάρμπα Τρισέ, για να δανείζονται με 1%...

*Συνεχίζουμε τις εθελούσιες και πέραν του ΟΤΕ και τις αποκρατικοποιήσεις πέραν των 170 εκατ. της Ολυμπιακής του Βγενόπουλου

*Εκτός από τους Αγροφύλακες του ... 1993, την ΑΓΡΟΓΗ και το Τραμ και λοιπά, συνεχίζουμε τα stage και τις προσλήψεις

*Βαφτίζουμε τις επιδοτήσεις, κοινοτικές, όταν δίνονται από τον κρατικό προϋπολογισμό, πιστοί στο δόγμα «όλα τα κιλά όλα τα λεφτά»

*Δεν βγάζουν στο εξωτερικό 751 Έλληνες, από τους οποίους οι 250 με 0 εισόδημα, άνω των 100.000 ευρω έκαστος, έστω και άνεργος με 2 εκατομμύρια καταθέσεις στην Ελβετία, 146 εκ. άλλος...

*Οι 1740 μεγαλοοφειλέτες, με άνω του ενός (1) εκατομμυρίου ευρώ έκαστος (ένας με 636 εκ.), πληρώνουν – όπως πλήρωναν – τις υποχρεώσεις τους στο Ελληνικό Δημόσιο

*Δεν πηγαίνουν στη Βουλγαρία και τα Σκόπια, οι πατριώτες επιχειρηματίες μας

*Η επανίδρυση του Κράτους συνεχίζεται, με ή χωρίς στρατηγούς ανέμους ...

Πάμε τώρα στο δια ταύτα.

Πότε ακριβώς θα χρεοκοπήσε η χώρα; Χειμώνα, Άνοιξη, Καλοκαίρι, ή Φθινόπωρο;

Διαλέγετε και παίρνετε.

Μετά, ας αποφασίσουμε και ποια Ελλάδα θέλουμε.